Δελτίο τύπου
Ο ψυχοθεραπευτής και Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Breyer
Dr. Κίμογλου Δημήτριος θα βρίσκεται στην Αθήνα στις 7 -8- 9 Ιανουαρίου 2011 για περιορισμένο αριθμό ραντεβού με την μέθοδο της κλινικής υπνοθεραπείας,
Για περισσότερες πληροφορίες και ραντευού
23840 22211 & 6946 301022
Θεραπευτικές ιδιότητες της υπνοθεραπείας
ΣΤΙΣ ΦΟΒΙΕΣ: η ύπνωση συμβάλλει σημαντικά στην αντιμετώπιση φοβιών όπως: αγοραφοβία, κοινωνική φοβία, φοβία παρουσίασης μπροστά σε κοινό, φοβία θανάτου, φοβίες φυσικών φαινομένων (π.χ. αστραπές, βροντές, σκοτάδι), φοβίες με τα μέσα μαζικής μεταφοράς (π.χ. αεροπλάνα, πλοία, τρένα, αυτοκίνητα), φοβίες με συγκεκριμένα ζώα κι έντομα, ιατρικές φοβίες (π.χ. ασθενειών, ένεσης, αίματος), κ.τ.λ
ΣΤΟ ΜΕΤΑΤΡΑΥΜΑΤΙΚΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ: η ύπνωση εφαρμόζεται συχνά (και με καλά αποτελέσματα) στο μετατραυματικό σύνδρομο. Πολλές φορές δυσκολευόμαστε να ξεπεράσουμε ένα τραυματικό γεγονός κι αυτό επεμβαίνει στο πώς λειτουργούμε (νιώθουμε φόβο, είμαστε σε επαγρύπνηση, οι μνήμες του γεγονότος επανεμφανίζονται με το παραμικρό και ξαναβιώνουμε συναισθηματικά το τραύμα, επηρεάζεται ο ύπνος μας, κ.τ.λ). Η ύπνωση στη προκειμένη περίπτωση επιλέγεται γιατί μπορεί να προσφέρει την αίσθηση της ασφάλειας. Ένα τραυματικό γεγονός μπορεί να είναι σχεδόν οτιδήποτε. Για παράδειγμα, τα ατυχήματα, οι σεισμοί (θυμόσαστε τι έγινε με τους σεισμούς της Αθήνας κι όχι μόνο), ο πόλεμος και οι τρομοκρατικές επιθέσεις, επιθέσεις ληστείας, βιασμού, κακοποίησης, κ.τ.λ.
Βελτιώνει τον ύπνο, μειώνει το άγχος, ελέγχει τα επώδυνα συμπτώματα.
Κάποιος που πάσχει από χρόνια αϋπνία μπορεί να μειώσει ή να εξαλείψει το άγχος και να επαναπρογραμματίσει το υποσυνείδητο του για να βελτιώσει την ποιότητα και τη διάρκεια του ύπνου του.
Ελέγχει μερικές οργανικές λειτουργίες, όπως αιμορραγία και καρδιακούς παλμούς.
Κάποιος που πάσχει από υψηλή πίεση μπορεί να επιβραδύνει τους παλμούς του και να μειώσει την αρτηριακή του πίεση.
Καθιστά δυνατή μια μερική αναδρομή στον χρόνο: το να βιώσετε ξανά μια εμπειρία τον μακρινού παρελθόντος, όπως ακριβώς συνέβη, με τις αισθήσεις σας να λειτουργούν ακριβώς όπως τότε, τη στιγμή της πραγματικής εμπειρίας.
Κάποιος μπορεί να εξαλείψει μια παράλογη φοβία, όπως π.χ. φοβία για τις αράχνες, τα σκυλιά, τους στενούς χώρους ή τις γέφυρες· μπορεί να μειώσει το φόβο για τις ερωτικές σχέσεις που είναι αποτέλεσμα τραύματος λόγω αιμομιξίας στη διάρκεια της παιδικής ηλικίας.
ΣΤΗ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ: πολλοί ειδικοί προτείνουν να χρησιμοποιείται η ύπνωση στην αρχή της θεραπείας της κατάθλιψης, ακόμα κι από την πρώτη συνεδρία. Κι αυτό γιατί ακόμα και μια μικρή διαφορά στο συναίσθημα δίνει στον θεραπευόμενο την αίσθηση ότι η αλλαγή είναι εφικτή. Η αντίληψη ότι αυτό που νιώθω μπορεί να αλλάξει είναι ένας ιδιαίτερα σημαντικός παράγοντας για τη θεραπεία της κατάθλιψης.
ΣΤΙΣ ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ: η ύπνωση χρησιμοποιείται περισσότερο στη νευρική βουλιμία γιατί θεωρείται ότι τα άτομα που "πέφτουν" σε βουλιμικό επεισόδιο συμπεριφέρονται σαν υπνωτισμένοι. Το ίδιο συμβαίνει και με τα άτομα που εκδηλώνουν υπερφαγικά επεισόδια (χωρίς όλες τις συμπεριφορές της νευρικής βουλιμίας όπως πρόκληση εμέτου, χρήση καθαρκτικών, κ.τ.λ). Εκμεταλλευόμαστε, λοιπόν, αυτή την ικανότητα τους, θεραπευτικά. Στην νευρική ανορεξία, η ύπνωση χρησιμοποιείται λιγότερο συχνά. Εξαρτάται από το άτομο που εκδηλώνει το πρόβλημα και χρησιμοποιείται σαν μέσο αύξησης του ελέγχου. Η ύπνωση, επίσης, προστίθεται στη θεραπεία κατά της παχυσαρκίας.
Αναπτύσσει εξαιρετικές ικανότητες συγκέντρωσης: αυξάνει την ικανότητα να μαθαίνει κανείς και να θυμάται με εξωφρενικές λεπτομέρειες.
Ένας φοιτητής μπορεί να προετοιμαστεί για μια εξέταση, αφομοιώνοντας και συγκρατώντας στη μνήμη του μια μεγάλη ποσότητα υλικού που μπορεί να ανακληθεί κατά βούληση.
ΣΤΟΝ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ: βοηθώντας, μεταξύ άλλων, τους αθλητές που έχουν χάσει τη φόρμα τους να επιστρέψουν σε προηγούμενα υψηλά επίπεδα επίδοσης, στον εντοπισμό αιτιών που οδηγούν τον αθλητή να μην αποδίδει όπως απέδιδε, στη μείωση του άγχους πριν τον αγώνα εφ' όσον αυτό επηρεάζει αρνητικά την επίδοση, στον έλεγχο του πόνου όταν υπάρχει τραυματισμός (ιδιαίτερα χρήσιμη στους μικροτραυματισμούς για την αποφυγή φαρμάκων), στη βελτίωση της αυτοπεποίθησης του αθλητή, στην αύξηση της αυτοσυγκέντρωσης και στη βοήθεια σε ατομικό επίπεδο όταν προσωπικά προβλήματα επηρεάζουν την απόδοση του.
